خداوند در قرآن کریم خطاب به پیامبرش -صلّی الله علیه وسلّم- چنین میفرماید: «و ما أرسَلناکَ إلّا رحمَةً للعالمین» (انبیاء/۱۰۷) یعنی: «و تو را جز رحمتی برای جهانیان فرو نفرستادیم». رحمت پروردگار محتوایش انعام و احسان و رحمت بندگان از جنس مهرورزی و محبت است. پیام رحمت الهی وسعتش به پهنای تمام نسلها و ادوار تاریخ بشریت است و به دوره و عصری خاص محدود و محصور نمیشود. پیامی است که زمان را در نوردیده و از جغرافیا و مختصات آن فراتر رفته است.
سدهی ششم میلادی، هنگامهی دست و پا زدن بشریت در باتلاق کفر و گمراهی بود. ابرهای سیاه شرک و خرافات، پرتو یکتاپرستی را پنهان کرده بودند. شب دیجور و تاریک ظلم و ستم و جهل و نادانی، بر دلهای مردم سایه افکنده بود. «یهودیت» در برخی مسایل جزئی خلاصه شده بود و هیچ پیامی برای جهانیان نداشت. رهبران این دین خود را خدایان زمین میانگاشتند و کسی در مقابلشان جرأت عرض اندام نداشت.
کپی رایت © 1405 پیام اصلاح . تمام حقوق وب سایت محفوظ است . طراحی و توسعه توسط IslahWeb